Pad van twintig
Ik fiets graag naar het Pad van Twintig, omdat het daar nog echt stil is en een beetje mysterieus. Alsof de tijd daar heeft stilgestaan!
En dat gevoel is minder gek dan het lijkt.De "twintig" verwijst naar de nummering van de duindammen op het eiland: het pad loopt van de Waddenzee-kant dwars door de duinen naar de strandovergang bij dam 20, en is daarnaar genoemd. Het wordt van oudsher gebruikt als doorsteek tussen de Postweg en de strand, door fietsers en wandelaars. Op een oude ansichtkaart uit ongeveer 1965 staat de strandovergang al vermeld, dus de naam is al ruim zestig jaar in gebruik. In de 19e eeuw was Vlieland door overexploitatie — overbegrazing én mogelijk houtkap — een kaal, sterk stuivend duingebied. Rond 1870 begon Rijkswaterstaat de verstuivingen in te perken met helmgras en aanplant. Het pad waar je nu zo stil en mysterieus doorheen fietst, is dus geen oeroude wildernis: het is een landschap dat ooit kaalgevreten was en met de hand is terug gemaakt. Misschien is dát de betovering.
Bron: VlielandSite
Opmerkingen